Daar zitten we dan met zijn vieren, om tien uur 's avonds.
Met een paar mensen van de camping in een hoekje aan de overkant van de uilen schuur.
Er wordt zachtjes gefluisterd en de fotocamera staat paraat
(hoewel we van te voren weten dat een foto nooit zal lukken.)
Wachten op de uil.
Wachten tot plotseling uit het niets een bruin witte schimp geruisloos voorbij scheert en in n enkele seconde in het hok zit.
Hopen dat niet, als je net even om kijkt, je de anderen hoort zeggen;ohhhh, jaaaaa,
dat was hem".
Een kwartier, een half uur, en net als ik me begin af te vragen of het wel de moeite waard is dan is ze daar.
Als een spook in de nacht. Sneller dan een bliksem.
En als ze dan in haar hok zit dan denk ik:Ja, zeker het wachten waard."

De uilen horen intussen helemaal bij ons bedrijf, net als de koeien.
Toch is er wel een verschil, want koeien kun je kopen maar uilen niet.
Uilen neem je niet, die krijg je.


Boerderij de Buitenplaats
Het is nu alweer het vierde jaar dat het uilen paartje bij ons een broedsel heeft.
En afgelopen donderdag zijn de jongen geringd door de uilen werkgroep Schagen.
Dat is altijd weer heel speciaal.
Onder toeziend oog van enthousiaste mensen zijn de jongen gewogen, gemeten en geringd.
De kinderen mochten een uil vast houden en het geflits van de fototoestellen hield niet op.
Twee grote, gezonde en wat schuchter kijkende uilskuikens.

Een uilskuiken


Het uilen ringen trekt  veel belangstelling



 


Een uilen jong word geringd