Is de nieuwsbrief niet goed te lezen klik dan hier voor de online versie.

Buitengewoon plaatselijk nieuws van boerderij de Buitenplaats
Loeigoeiezuivel

Over : Actie Boer Bram
en Koeien melken


Actie boer Bram ( dat ben ik :)

De actie "op de bres voor boer Bram "
loopt echt ongelooflijk goed,
jullie zijn allemaal zo lief en zo gul.
Ik ben er echt helemaal stil van.
Er is nu 26.000 euro gedoneerd!
Iedereen heel erg bedankt!

Het is zo overweldigend, ik kon er gister helemaal niet van slapen.
Er ging zoveel door m'n hoofd heen.
Om kwart over twaalf ben ik uit bed gestapt en gaan schrijven,
puur om m'n hoofd leeg te maken.
Niet over moeilijke dingen als de zin van het leven of het raadsel van de kwantummechanica.
Nee, gewoon over
het melken,
dat wat we elke dag twee keer doen.
Hieronder mijn verslag, voor de leuk:
( het is wel een beetje lang geworden )

 

 

Koeien Melken

Het is vochtig en koud zo 's ochtends buiten.
Ik loop naar de buitenstal en zuig de frisse, koude lucht in mijn longen.
Bijna alle koeien liggen nog lekker te herkauwen.
Mariëlle, Amber en Merijn staan aan het voerhek te eten.
Een haan kraait en een kip loopt zenuwachtig heen en weer.
Mariëlle eet niet echt, ze snuift een beetje aan het voer en kijkt vervolgens naar mij.
Het voer wat voor haar ligt zijn de restjes:
de bloeiwijze, de harde stengels en de grasjes die niet lekker ruiken.
Het lekkere voer hebben de koeien in de loop van de nacht er tussenuit gegeten.
Achter de kliekjes ligt nog lekker voer, maar daar kan Mariëlle net niet bij.
Ik duw met mijn voet een pluk lekker voer naar haar toe en ze neemt meteen een grote hap.
Merijn kijkt hoe ik het lekkere voer naar Mariëlle toe schuif en komt daarna ook naar mij toe lopen.
Ik pak een bezem en schuif overal het voer aan, zodat ze geen ruzie gaan maken.

 




Marielle aan het eten

Dan loop ik met grote passen naar een oude vervallen boomstam van twee meter hoog, die aan de andere kant van het pad staat.
Er zit een mes in gestoken en daaraan hangen twee handvatten met schrikdraad eraan.
Hoewel ik er zeker van ben dat er geen stroom op staat, pak ik toch voorzichtig en met enige twijfel de handvatten.
Ik loop terug naar de buitenstal en maak de handvatten ieder vast aan een stalpaal
en zo vormen de twee draden een pad van de buitenstal naar de oude stal.
Als ik tussen de draden over het pad naar de oude stal loop, staat Nienke op,
ze rekt zich stevig uit en begint ongegeneerd te poepen.
Ik duw het hek van de oude stal open en kijk of ik kan zien of de deuren van de melkput,
die zich aan de achterkant in de oude stal bevinden, open staan.
Ik kan het niet zien en dus graaf ik in mijn geheugen
of ik me kan herinneren of ik zo net, na het vullen van de voerbakken, ook de deuren open heb gedaan.
In mijn herinnering schuif ik de deuren van de melkput open,
maar ik krijg geen houvast of dat vanmorgen was.
Het kan ook gisteren of eergisteren zijn geweest.
Dus loop ik een stuk de oude stal in, om er zeker van te zijn of de deuren open staan.

Nienke staat al ongeduldig te wachten en hangt met haar kop helemaal over het hek heen als ik terug kom lopen.
Ik maak het hek open en Nienke loopt gehaast naar de oude stal.
Haar dikke lijf waggelt en er valt een druppel melk uit haar rechter voorspeen.
Als jonge koe is er een andere koe op haar speen gaan staan.
Die was zo beschadigd, dat er nu een gaatje aan de zijkant zit
en daar komt op willekeurige momenten de melk uit.
Al leunend op het hek, sta ik te kijken naar de koeien die langslopen.
Na Nienke komt Anna.
Ze loopt een beetje weidbeens, alsof ze een heel groot uier heeft, maar dat heeft ze helemaal niet.
Dan komt Amber met haar spitse horens.
Ze heeft een slank hoofd met witte wimpers en is altijd opgewekt.
Daarna Fiene, een beetje een zwaarmoedige Amsterdamse koe
en achter haar onze oudste koe Mariëlle.
Alle drie de koeien die erg van wortelen houden en er dus snel bij willen zijn.
Daarna komt, op haar dooie gemak, Saar aansjokken.
Als ze op het pad loopt, verstijft ze ineens en trekt haar rechter achterpoot met een reflex omhoog.
Ik trek een pijnlijk gezicht en in mijn gedachten loop ik weer in de keuken,
waar ik met mijn blote voeten op een punaise ging staan.
Auw, dat deed gemeen zeer.
Ik loop naar Saar en kijk op de grond of ik een steentje of iets anders zie liggen.
Saar loopt voorzichtig weer door en ik kan niks vinden.
Achter mij komt Madelief aan lopen.
Een mooie grijze koe, met allemaal stippeltjes in plaats van vlekken.
Ze heeft een lieve blik in haar ogen met een eyeliner, een zwart lijntje om haar ogen,
dat geeft haar een vrouwelijke uitstraling.
Verrassend dat ze zo snel komt, want zij is nooit bij het eerste groepje melkkoeien.
Waarschijnlijk stond ze toevallig voor de poort en dwongen Cilly en Froukje haar de poort door te lopen.
Madelief houdt haar pas in en kijkt schichtig opzij.
Ze houdt er niet van als er twee overwichtige dames achter haar lopen.
Cilly, een magere lange koe, let totaal niet op Madelief en loopt haar voorbij, op naar de wortelen in de melkstal.
Froukje draait haar iets te grote hoofd met scheve horens naar Madelief toe.
"Ik ben de baas en jij moet weg", wil ze zeggen met dat gebaar.
Hierdoor zet Madelief een stap opzij
en dan loopt ook Froukje haar voorbij, waardoor Madelief zich zichtbaar ontspant.
Rashila komt al loeiend aan lopen.
Dat klopt niet helemaal, koeien loeien niet zomaar.
Ik kijk naar haar terwijl ze voorbij loopt.
Ze loopt een beetje apart, alsof ze aan het schaatsen is.
Voor de stal blijft ze staan en loeit richting de stier, die in de andere stal staat bij het jongvee.
De stier beantwoord haar loei met een zware diepe brul.
"Há", denk ik, "Rashila is tochtig en wil naar de stier".
"Na het melken meis", roep ik naar haar, maar ze negeert mij compleet.
Ze blijft naar de stier kijken, totdat Jet en Myrthe aan komen lopen.
Pas dan loopt ze, met tegenzin, door naar de melkput.
Ik heb tien koeien geteld, doe het hek dicht en loop achter Jet, de laatste koe, aan naar de melkput.
De vacht van Jet glimt en ze loopt met stevige passen.
Myrthe ziet er wat doffer en ruiger uit.
Haar uier is smerig en ze loopt een stuk voorzichtiger dan Jet.
Zowel Jet als Myrthe blijven voor de melkput staan en willen niet verder.
"Toe maar", zeg ik en geef Jet een zetje, maar in plaats van dat ze doorloopt draait ze zich om en loopt om me heen terug.
Dan pas zie ik dat de melkput al vol is.
"Oh sorry",zeg ik tegen Jet en Myrthe," ik heb verkeerd geteld".
Jet loopt terug, Myrthe blijft door het deurtje van de melkput staan kijken en ik ga de melkput in.


Hier sta ik bij de poort met Froukje die de stal uit loopt.

 

 

 

De koeien staan op een rij, vijf aan de ene kant en vijf aan de andere kant.
Ik sta beneden in de melkput en begin bij Nienke om haar uier schoon te maken met een papieren doek.
Nienke, Amber, Fiene, Cilly en Eefje. Als ze schoon zijn, spring ik het trapje op omhoog en zet de vacuümpomp aan.
Met een kreunend geluid start de vacuümpomp langzaam op.
Als de koeien klaar zijn, doe ik de poort open en lopen de koeien de melkput weer uit.
Ik veeg de vloer aan, vul de voerbakken met wortelen en doe de schuifdeurtjes open.
Myrthe komt meteen naar binnen en even later Jet ook.
Ik loop gedachteloos naar de andere stal, om de overgebleven koeien te halen.





Aan het melken

 

 

Ik doe het hek weer open voor de tweede ronde,
maar de koeien die over zijn gebleven, zijn een stuk minder enthousiast dan het eerste clubje.
Winke komt aanlopen en blijft bij mij staan.
Ze ruikt even aan mijn hand en ik kriebel haar op haar hoofd.
Ze laat gewillig haar hoofd zakken.
Haar zware ademhaling gaat langzaam en ritmisch en haar buik gaat met haar ademhaling mee op en neer.
Als het aan haar ligt blijf ik nog uren kriebelen maar daar heb ik geen tijd voor.
Ik loop om haar heen de stal in om de andere koeien te halen.
Winke blijft dromerig staan en schudt haar hoofd.
Merlinde en Marga staan te eten.
"Toe maar meiden", zeg ik en ik duw Marga's hoofd richting de poort.
Ze begint te bokken tegen mij maar dat negeer ik.
Als ze merkt dat ze geen overwicht heeft tegen over mij,
loopt ze langzaam naar de poort, bij elke stap gaat haar hoofd op en neer.
Ze neemt Merlinde mee, omdat zij naast haar stond,
maar Merlinde loopt om Marga heen, omdat ze terug wil naar het voer.
Daar komt ze mij tegen en ik zwaai met m'n armen, om haar duidelijk te maken dat het melkerstijd is en we nu niet gaan eten.
Verveeld draait ze zich terug en sjokt gedwee achter Marga aan, richting de oude stal.
Renske en Stella liggen rechts achter in de stal te herkauwen.
Stella kijkt naar wat ik doe, ik zie dat ze mij volgt met haar oren en ogen.
Renske let niet op mij, ze heeft haar kop omlaag en staart wat voor zich uit.
"Kom op dames", zeg ik, als ik kom aansjokken door de rulle houtsnippers.
Stella staat meteen op en Renske staat pas op als ik haar over haar rood harige rug wrijf.
Ik jaag ze niet meteen naar de melkput, maar laat ze even staan zodat ze zich kunnen uitrekken.
Renske trekt haar achterbenen recht, rekt zich helemaal uit, leunt daarbij naar voren en kreunt hard.
Ik loopt ondertussen naar Bloem en Fleur, die aan de andere kant van de stal liggen.
Zij zijn even oud en samen opgegroeid. Bijzonder dat ze nog zo aan elkaar gehecht zijn.
Het zijn echt maatjes die samen optrekken.
Ik zie ze kijken en ze weten dat het tijd is om gemolken te worden, maar ze staan niet op.
Ze blijven rustig herkauwen en doen alsof ze van niks weten.
Pas als ik naast ze sta, staan ze op. "Schurken", mopper ik hardop, "jullie doen het expres he?"
Langzaam loop ik achter ze aan richting de poort.
Ik kijk opzij naar Eefje, die haar kalf heel lief loopt te likken.
Dan bots ik tegen Fleur aan, omdat ze plots stil staat.
Ik schrik en kijk naar haar wat er aan de hand is.
Fleur staat stil omdat ze aan iets snuffelt wat op de grond ligt.
Daarna loopt ze weer door. Ook ik loop door en raap het stukje plastic op waar Fleur aan rook.
Als Bloem en Fleur door de poort zijn, loop ik terug naar Renske en Stella.
Ik had gehoopt dat ze vanuit zichzelf al een stukje naar de poort gelopen waren,
maar ze staan nog precies op hetzelfde plekje.
Renske met haar kop naar beneden weer helemaal in zichzelf gekeerd
en Stella haar blik nog steeds op mij gericht.
Als ik tegen ze begin te praten en in mijn handen klap komen ze in beweging.
Stella strompelt vooruit.
Haar rechter heup is vorig jaar gebroken, toen ze een nacht bij de stier was.
Dat is, na een lang ziekbed weer goed gekomen, maar het is wel scheef aan elkaar gegroeid.
Haar rechterbeen is nu lager en staat scheef.
Het is bewonderingswaardig hoe goed ze daarmee om kan gaan.
Ze hupst behendig op drie benen, als ze even geen houvast kan krijgen met haar manke voet.
Stella is een pittige tante, die laat zich niet op haar kop zitten.

 



Stella, je ziet dat ze scheef staat.

 

 

Achter Stella komen Lea en Sterre aan lopen. Lea is een jonge en nogal speelse koe.
Ze begint met haar horens te dreigen als ze langs mij loopt
en met haar hoofd naar me kijkt van : "Kom dan hé, nou ? Kom maar op !"
Ik duw haar hoofd van mij weg en zeg dat ik geen spelletjes wil spelen, ik ga snel midden voor Sterre staan.
"Sterre, jij hoeft niet naar de melkput. Je moet eerst nog een kalfje krijgen".
Ze kijkt verveeld, draait zich half om en loopt richting de koeborstel.
Als ik de andere kant op loop naar Mar, Marrije en Hetty,
draait Sterre zich weer om en loopt toch snel de poort door naar de melkput.
Even twijfel ik om haar alsnog terug te halen, maar ik laat haar lopen.
"Als je maar niet gaat poepen in de melkput", denk ik met een frons op mijn voorhoofd
en ik kijk nog even naar haar met een strenge blik, "dat je het weet!"
Hetty lijkt opgewekt en kijkt me vriendelijk aan,
dat maakt me meteen weer blij en ik geef haar een knuffeltje.
Met mijn hand op haar rug lopen we naast elkaar opgewekt naar de poort.
Ze loopt soepel, sierlijk met haar kop omhoog en Marrije loopt gezellig achter ons aan.
Behalve Mar, die blijft staan dromen en moet ik haar daarna nog halen.
Als Mar, met haar hoofd naar beneden, nogal stijfjes naar de melkput dribbelt, kijk ik de stal in welke koeien er nog zijn.







 

Madelief met haar eyeliner

 

 

Mara staat achter de trekker in de hoop dat ik haar niet zie.
Ik zie haar door het raam naar me gluren, de stinkerd.
Eefje staat nog bij haar kalf en Ava ligt daar naast, maar zij hoeft niet gemolken te worden..
Dan zie ik nog Livera staan eten.
Ik loop naar haar toe en zeg een beetje plagerig: "Hé, hoe zit het met jou ?
Wil je geen worteltje?"
Als Livera mijn stem hoort doet ze haar snuit naar voren,
zet een stap achteruit, zodat haar hoofd onder de balk van het voer hek vandaan komt en kijkt me blij aan.
"Nou, hup dan",ze maakt een sprongetje en loopt blij naar de poort toe. "Lekker ding ".
Dan loop ik naar Mara, die nog steeds achter de trekker staat.
Ze staat naast het achterwiel en kijkt achter de trekker om naar voren.
Ik zie haar door het raam van de deur, maar zij ziet mij niet.
Ik vertraag mijn pas, loop langzaam en stil om de trekker heen
en ga heel voorzichtig achter haar staan.
"Mara", zeg ik met een lage schoolmeester stem die zijn leerling tot de orde roept.
Ze schrikt zichtbaar en ik vind dat heel erg leuk.
Dan geef ik haar, met heel veel binnenpret een duwtje, alsof ze een karretje is die ik in de goede richting een zetje geef.
Ze loopt naar de poort.
Ik neem ondertussen het kalfje van Eefje mee.
Ik weet dat Eefje er wel achteraan komt, als haar kalfje naar de melkput loopt.
Eefje blijft een tijdje staan kijken naar haar kalfje die voor mij uit huppelt.
Dan geeft ze een zacht loeitje en komt er achteraan gelopen.
We lopen samen naar de oude stal en als de koeien binnen zijn sluit ik de poort.
Aan de rechterkant van de stal staan de koeien die net gemolken zijn.
Marielle en Saar staan vooraan, rustig te wachten tot ze weer naar de buitenstal mogen.
Daarachter staat Amber ruzie te maken met Anna, omdat ze in haar "space" staat.
Ik open het kromme gehavende hek en zeg vrolijk, "Dankjulliewel meisjes".
Stelselmatig lopen de gemolken koeien weer terug naar de buitenstal.
Ik ga naar de melkput om verder te melken.
****

 

De Buitenplaats
Bram, Ilse en Marrije
Surmerhuizerweg 10
1744 JC Eenigenburg
www.loeigoeiezuivel.nl


 


 

 

deze mail is verzonden naar {{email}}

Wil je meer nieuwsbrieven lezen of je zelf inschrijven voor de nieuwsbrief?
meer nieuwsbrieven en inschrijfformulier

Vind je onze nieuwsbrieven stom ?
irriteer je niet en schrijf jezelf uit