kerstmis 25 december 2012

Is de nieuwsbrief niet goed te lezen klik dan hier voor de online versie

kerstmis

Ze is hoog zwanger en ze loopt moeizaam en
voorzichtig over de gladde hobbelige weg vol met keien.
Jozef loopt voor haar en kijkt bezorgt achter om.
Josef en Maria zijn op weg naar Bethlehem om
aldaar hun enigste kostbare bezit, het osje te verkopen
en zo Keizer Augustus het tribuut (belasting) te betalen.
Terwijl ze een herberg zoeken zit ik op de vensterbank achter in de zaal.
Ik kijk naar het kerstspel wat de leraren opvoeren
voor leerlingen bij ons op school

 

De herders komen te samen in het veld en praten
over hun armoe, het weer, de zorgen, de onvree
onder het volk en het verkeerde beleid van hun keizer.

De herders spelen verder maar ik mijmer langzaam weg.
tweeduizend en twaalf jaar geleden
en er is eigenlijk niets veranderd.
Het decor is nu anders dat is zeker.
Maar het geklaag is het zelfde.
Nog steeds zorgen, crisis, geld gebrek, en slecht weer.

De herders hebben het over het godkind wat zal komen
Ze zijn zeer verheugt.
Want als de Messias komt dan zijn alle zorgen voorbij.
Hij zal iedereen verlossen van druk en benauwendheden
En dan komt alles goed.

jezus

 

 

En ja, dat zou ik ook gedacht hebben.
Dat is wat we hopen.
Een verlosser, een wonder, iets of iemand die de wereld
tot inkeer zal brengen en dan zal alles anders zijn.

Maar ik zit hier op de venster bank zo'n 2000 jaar later
en ik weet hoe het verhaal afloopt.
Jezus werd geen koning en hij was het ook niet van plan.
Al kijkent naar het kerstspel bedenk ik me dat het ook wel
heel makkelijk zou zijn als Jesus
al het slechte voor ons weg zou nemen.
Of dat een verschuiving in de sterren opeens
alles vanzelf zou doen veranderen.

Als we de wereld willen veranderen dan moeten we wel
zelf aan de bak. Niet al klagend wachten tot iemand de
oplossing komt brengen. Maar zelf in actie komen.
Want wij zijn ook gods kinderen en samen
kunnen we een voor een betere wereld zorgen.

Opeens hoor ik herder Witok zeggen:
Ik zal morgen bijdag naar Jeruzalem gaan
en zeg het ook de stadshouder aan.


Ik schrik op
De adreline giert door me bloed en me hart bontst in me keel.
Na die zin komt namelijk de oudste herder op het toneel.
En die oudste herder speel ik!!
Vlug doe me kriebelige naar motteballen stinkende muts op,
en strompel als een oude man van 100 jaar het toneel op.
En zeg met een bejaarde stem :
"de schaapjes weide alle te kander, grote en kleinen de één bij de ander".
Het is echt leuk om voor de kinderen te spelen !!

 


Kees, Frans, Bram en Kiek

 

Wij wensen iedereen

Loeigoeie kerstdagen

 

 

Bram en Ilse

 

 

De Buitenplaats
Bram en Ilse
Surmerhuizerweg 10
1744 JC Eenigenburg
www.loeigoeiezuivel.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

meer nieuwsbrieven lezen ?