De uitspraak
Daar is hij dan, de langverwachte brief van onze rechter.
En ik zal jullie niet lang in spanning houden:
ons betoog faalt !
Het College verklaart ons beroep ongegrond.
We hebben verloren.
Het is voorbij
De grote jongens winnen.
Alweer :(

Terleurgesteld
Toen ik de brief gelezen had deed het me niet zoveel.
Pfffff, dat zat er wel in.
Maar nu de dagen verstrijken merk ik dat het me wel erg raakt.
Ik ben van streek en erg teleurgesteld.
Vooral ook in het rechtssysteem en hoe de overheid met ons omgaat.
Waarom stampt de overheid als een zelf ingenomen olifant over ons heen ?

Wat zegt de rechter dan?
Ook het rechtsysteem vind ik een beetje triest.
De rechter verschuilt zich achter eerdere uitspraken die al gedaan zijn.
Namelijk dat biologische veehouders ook fosfaat produceren.
De rechter vindt dat wij ons onvoldoende onderscheiden van andere biologische bedrijven
en dus kan hij zich mooi verschuilen achter de uitspraak die al gedaan is.
Terwijl ik de rechter echt wel heel duidelijk heb uitgelegd dat het in deze zaak niet gaat over: "of we biologische zijn"
maar dat het gaat om : "Geen fosfaat invoer van buitenaf ".
Jammer dat hij niet zelf een standpunt durft in te nemen.

Bovendien, zo schrijft hij als tweede argument, is "geen krachtvoer geven" een ondernemens keuze.
Of wel : "Ja, dat doe je zelf, dan moet je maar lekker wel een fosfaat vervuilend bedrijf worden
en dan hoef je ook niet zo te zeuren.
Hoe raar is dat ?

Grrrrrr
Ik ben dus boos en voel me machteloos.
Ik heb ook het idee dat het een corrupt zootje is.
Een macht die zo gemaakt is dat er niet tegen te vechten is.

Ze kunnen dus mijn geld afpakken, mijn recht en
lachend over mij heen walsen als onbeschofte bruten.

Maar ik laat ze niet mijn optimisme, mijn blijdschap en m'n geluksgevoel afpakken.
Dat zegt ik nu wel, maar hoe doe ik dat ?
Want ik ben wel echt kwaad.
En dan 10 keer per dag tegen m'n spiegelbeeld zeggen : Ik ben blij, ik ben blij.
Dat helpt bij mij niet.
Ik ben niet blij !

Ik ben net niet zo gespierd, maar wel zo boos.

Stom
Ik laat mezelf echt boos zijn.
Schop tegen dingen aan.
Schreeuw heel hard.
Doe m'n beklag bij mensen die dicht naast me staan.
En schrijf een vette nieuwsbrief over stomme rechters!

En na een paar weken tel ik m'n zegen.
Wat heb ik wel.
Wat gaat er wel goed?
Waar hou ik van, wat vind ik fijn en waar word ik gelukkig van.
En daar richt ik me op.

Maar er is nog een andere manier om je geluk te upgraden:

Dit stinkt

Het is een rustige vrijdag ochtend en ik melk de koeien in de melkput.
Op de radio is een spelletje dat heet : "hier met je rekening".
Een vrouw verteld dat haar keuken stonk.
Het bleek dat er een dode muis onder haar koelkast lag.
Die begon behoorlijk te rotten en te stinken en dus had ze de koelkast uit de keuken gehaald.
De koelkast meteen weg gegooid en een nieuwe koelkast gekocht.
Een "Grappig" verhaal en dus betaalt de radio haar rekening van de koelkast.

Watjes

Ik denk daar tijdens het melken over na,
en eigenlijk vind ik het een schande dat wij zo zijn geworden.
"Ieuw, modder, nu worden m'n schoenen vies"
"Blee, het regent, ik word nat"
"Ik ga niet rennen hoor, dan word ik moe"

We zijn watjes eerste klas.

Hoezo kunnen we niet iets aanpakken?
Pak een boender en sop en maak die koelkast weer schoon!
Misschien kost dat moeite
en moet je even moed verzamelen om aan te pakken.
Maar als je dat doet dan geeft dat niet alleen en schone koelkast
maar ook trots,
een goed gevoel,
zelf vertrouwen,
eigenwaarde,
en voldoening.
Dat is niet te koop in de winkel
en zo veel meer waard dan een nieuwe koelkast.



Omdat een nieuwe trekker er dus ook niet in zit heb ik het oude trekkertje gemaakt.
En ik moet eerlijk zeggen dat ik daar wel blij mee ben.
Hij is wel oud en hij ziet er niet uit, maar hij is vertrouwd
en het geeft mij een goed gevoel dat ie weer rijdt.

Hier schep ik houtsnippers voor in de stal.

De koeien gaan meteen op de houtsnippers liggen: zacht ,schoon en lekker warm.
De vrachtwagen chauffeur die de houtsnippers kwam brengen vertelde dat hij
's ochtends vroeg de snippers ging opladen in de buurt van Weesp
en dat er 7 hertjes op de hoop lagen. :)

Koud, vies en zwaar werk helpt om je gelukkig te voelen.

Maar hard werken moet je wel afwisselen met lekker hangen

 

 

 

De Buitenplaats
Marrije, Ilse en Bram
Surmerhuizerweg 10
1744 JC Eenigenburg
www.loeigoeiezuivel.nl

 

 

 

deze mail is verzonden naar {{email}}

Wil je meer nieuwsbrieven lezen of je zelf inschrijven voor de nieuwsbrief?
meer nieuwsbrieven en inschrijfformulier